
کیم جونگ اون رهبر عالی کوریای شمالی است زیرا این موقعیت را پس از مرگ پدرش کیم جونگ ایل در سال ۲۰۱۱ به ارث برد.
نظام سیاسی کوریای شمالی یک خودکامگی وراثی است که در آن قدرت در میان خاندان سلطنتی کیم منتقل میشود، نه از طریق انتخابات یا فرآیندهای دموکراتیک.
جونگ اون در سالهای ابتدایی خود رقبای احتمالی را از بین برد، از جمله عموی خود جانگ سونگ تاک و برادر ناتنی خود کیم جونگ نام. او کنترل نظامی و حزبی را متمرکز کرد و خود را تنها تصمیمگیرنده در ساختار حاکمیتی رژیم تثبیت کرد.
جونگ اون تأثیر خود را به طور اساسی از طریق برنامه سلاح هستهای و تواناییهای موشکی کره شمالی حفظ میکند که ۶۳ سیگنال ردیابی شده در فعالیت ژئوپلیتیکی اخیر تولید میکند. ترامپ اخیراً روابط مطلوب با کشور مسلح به سلاح هستهای را دوباره تأیید کرده است، در حالی که کره جنوبی و چین متغیرهای کلیدی در پویاییهای منطقهای باقی میمانند. نمره تأثیر وی به میزان ۳۱ از ۱۰۰ نسبت به قدرتهای بزرگ موقعیت اقتصادی و دیپلماتیکی محدود او را منعکس میکند، علیرغم کنترل بر ذخایر هستهای.