
کیم جونگ اون با انزوای سیاسی قابل توجهی روبروست زیرا نمره تأثیرگذاری او به ۲۷/۱۰۰ فروپاشی یافته است که این امر ناشی از پیچش استراتژیک چین از کره شمالی و تضعیف اهرمهای بینالمللی است علیرغم حفظ تواناییهای هستهای.
چین آنچه را که ناظران آن را «ابتکار استراتژیکی جسورانه و دلانگیزی که از دید اکثر کارشناسان پنهان ماند» توصیف میکنند، آغاز کرده است، و بهطور موثر پیونگیانگ را حاشیهای کرده است، زیرا پکن اهداف ژئوپلیتیکی مستقل خود را دنبال میکند. این نشاندهنده تحول بنیادی در مهمترین اتحاد کره شمالی است که قدرت چانهزنی منطقهای کیم را تضعیف میکند.
کره جنوبی در حال بررسی اقدامات برای وادار کردن کره شمالی به عذرخواهی برای انفجار معدن منطقه بین الملل است که نشاندهنده تجدید مواجهه است. در حالی که ترامپ روابط «عالی» را با کیم جونگ اون تأیید مجدد کرده است، این گویشها ضعف زیربنایی را پنهان میکند: شبکه نفوذ کره شمالی ۹۲ سیگنال پیگیری شده در درون خاک خود را نشان میدهد اما دسترسی خارجی کاهش یافته در سراسر موشکها، حملهها و ابعاد هستهای (به ترتیب ۶۳ و ۴۱ سیگنال پیگیری شده). کیم با کریدور تنگ شده از گزینههای دیپلماتیک روبهرو است زیرا حامیان سنتی اولویتهای خود را دوباره مورد ارزیابی قرار میدهند.