
Kim Dzong Un kieruje Koreą Północną, ponieważ odziedziczył stanowisko po swoim ojcu, Kim Dzong Ilem, w 2011 roku, i umocnił absolutną władzę poprzez kontrolę wojska, aparatu partyjnego i sił bezpieczeństwa.
Jego reżim utrzymuje władzę poprzez izolację, ideologię i siłę.
Kim Dzong Un nadał priorytet zaawansowaniu wojskowemu jako kamień węglny legitymacji reżimu. Ostatnia działalność obejmuje testowanie pocisków średniego zasięgu i systemów broni hipersonicznej. Śledzenie wywiadowcze wykazuje 65 sygnałów powiązanych z pociskami i atakami, z 45 połączonymi z rozwojem broni jądrowej, odzwierciedlając jego inwestycję w zdolność wojskową zarówno jako środek odstraszania, jak i mechanizm kontroli wewnętrznej.
Korea Północna funkcjonuje jako autokracja dziedziczna, w której władza przechodzi w obrębie dynastii rodziny Kim. Kim Dzong Un nie stoi w obliczu żadnej wewnętrznej konkurencji politycznej, ponieważ system eliminuje potencjalnych przeciwników i niezależne ośrodki władzy. Pełna kontrola informacji i izolacja międzynarodowa uniemożliwiają alternatywnym modelom rządów zyskanie uznania wewnątrz kraju.