
تا سال ۱۴۰۵، کیم جونگ اون به طور علنی کره شمالی را به مشارکت مستقیم نظامی در جنگ ایران متعهد نکرده است.
کره شمالی همکاری استراتژیک تاریخی خود را با ایران حفظ میکند اما هیچ نشانهای از مشارکت نبردی فعال در دادههای پیگیری اخیر نشان نداده است.
کیم جونگ اون به جای آن بر توسعه تواناییهای نظامی داخلی کره شمالی تمرکز کرده است. سیگنالهای اخیر نشان میدهد که کره شمالی تمرینهای پرتاب موشک فراصوت و آزمایشهای موشک استراتژیک برد متوسط را انجام میدهد، و کیم تعهد کرده است تا "بازدارندگی هستهای را پیشرفت دهد." این ۶۴ سیگنال ردیابی شده در اطراف موشکها و حملات اولویتهای جهتگیری شده به سوی شبه جزیره کره و بازدارندگی قدرت بزرگ را منعکس میکند نه درگیریهای خاورمیانه.
نفوذ کوریای شمالی در این مسئله خاص در سطح متوسعی باقی مانده است که ۲۳ از ۱۰۰ امتیاز را نشان میدهد و حاکی از دخالت مستقیم محدود است. رژیم تاریخیطور از ایران از طریق کانالهای دیپلماتیک و شبکههای فرار تحریمها حمایت کرده است، اما به عملیات جنگی تشدید نیافته است. کیم جونگ اون به نظر میرسد منافع استراتژیک کوریای شمالی را بهتر از طریق توسعه تسلیحات و موضعگیری منطقهای نسبت به تعهدات نظامی خارجی میداند.