
Javier Milei pozostaje popularny w Argentynie przede wszystkim ze względu na swoje radykalne reformy gospodarcze i antyestablishmentowe przekazy, które znalazły uznanie wśród wyborców sfrustowanych dziesięcioleciami inflacji i stagnacji gospodarczej.
Jego libertariańskie podejście i status osoby spozaestablismentu nadal przyciągają segmenty szukające dramatycznych zmian.
Milei prowadził kampanię na rzecz agresywnej dolaryzacji i środków oszczędnościowych, które początkowo zyskały poparcie tych desperacko pragnących stabilności cen. Jego chęć do rozmontowania instytucji państwowych przyciągnęła wyborców zmęczonych tradycyjną polityką, choć jego wynik wpływu wynosący 22 na 100 odzwierciedla pogłębiający się skeptycyzm wraz ze wzrostem widocznych kosztów wdrażania.
Milei czerpie korzyści z argentyńskiego nacjonalizmu piłkarskiego i niedawnego zwycięstwa na Mistrzostwach Świata. Emocjonalne pożegnanie Lionela Messiego i narodowa duma otaczająca ten triumf stworzyły tło, na którym retoryka nacjonalistyczna zyskała na znaczeniu. Jego prezydencja zbiega się z tym szczytowym momentem argentyńskiego zaufania kulturalnego, chociaż utrzymująca się popularność pozostaje zależna od dostarczenia obiecanych rezultatów gospodarczych.