
وارن بافت سهام شرکت برکشایر هاتاوی را کاهش می دهد تا ذخایر نقدی را افزایش دهد در میان ارزیابی های بالا و عدم اطمینان اقتصادی.
در سن 96 سالگی و با پس کشیدن از ریاست ستاد، بافت شرکت را به صورت دفاعی مستقر می کند و ذخایر خشک را برای فرصت های آتی حفظ می کند.
سهامفروشیهای برکشایر در سال ۱۴۰۵ نشاندهنده تحول عمدی به سمت نقدینگی است. علیرغم حفظ تعهدات خریدِ-برگشت (پیشبینیشده برای تجاوز از ۱۰ میلیارد دلار در این سال)، بافت ارجحیت را بر نگهداری موجودی نقد بر خریدهای سهام جدید میدهد. این نشاندهنده تردید درباره ارزشگذاریهای فعلی بازار نسبت به ارزش ذاتی است.
با نقش عملیاتی کاهش یافتهٔ بافت، برکشایر نمونهٔ سبد سهام خود را دوباره شکل میدهد. در حالی که خریدهای انتخابی در نامهایی مانند لنار ادامه دارد، مسیر کلی نشاندهندهٔ پرهیز اندازهشدهٔ است. این نگرش محافظهکارانه انضباط تخصیص سرمایهٔ بلندمدت را منعکس میکند نه فروش پانیکی، که با موضعگیری تاریخی متضاد برکشایر در دورهٔ ارزیابیهای بالا سازگار است.